Od lat słyszymy, że Polonia jest ważnym elementem polskiej wspólnoty narodowej, ambasadorem polskości za granicą i naturalnym partnerem państwa. W ślad za tym idą miliony złotych przekazywane przez Senat RP i Ministerstwo Spraw Zagranicznych na projekty polonijne. Problem w tym, że wraz z rosnącymi środkami nie zawsze idzie w parze przejrzystość, skuteczny nadzór i równe traktowanie organizacji.

Coraz częściej pojawiają się pytania: kto naprawdę korzysta z publicznych pieniędzy przeznaczonych na wsparcie Polonii? Na jakiej podstawie wybierane są organizacje? Czy wszystkie podmioty mają równy dostęp do konkursów i informacji? I wreszcie – kto odpowiada za kontrolę wydatkowania środków?

Środki publiczne powinny być wydawane według jasnych zasad. Tymczasem środowiska polonijne od dawna zwracają uwagę na problemy z przejrzystością procedur, nierówny dostęp do informacji, krótkie terminy, a czasem także na decyzje, które trudno zrozumieć z punktu widzenia dobra wspólnoty. Jeśli regulaminy są obchodzone, interpretowane wybiórczo lub stosowane nierówno, podważa to zaufanie do całego systemu.

Nie chodzi o podważanie samej idei wspierania Polonii. Wręcz przeciwnie – Polonia potrzebuje stabilnego i uczciwego wsparcia. Potrzebuje środków na edukację, kulturę, media polonijne, działalność społeczną, opiekę nad miejscami pamięci i budowanie więzi z Polską. Ale właśnie dlatego każda złotówka powinna być wydawana transparentnie i rozliczana z najwyższą starannością.

Największym problemem nie jest sam fakt przekazywania milionów. Problemem jest brak pełnej odpowiedzi na pytanie, czy istnieje skuteczny mechanizm kontroli: od oceny wniosków, przez podpisywanie umów, aż po rozliczenie projektów. Organizacje polonijne mają prawo wiedzieć, według jakich kryteriów przyznawane są środki i dlaczego jedne inicjatywy otrzymują wsparcie, a inne są odrzucane.

Jeżeli dochodzi do łamania regulaminów, powinno to zostać jasno wyjaśnione. Jeżeli nadzór jest niewystarczający, należy go wzmocnić. Jeżeli procedury są nieczytelne, trzeba je uprościć i upublicznić. Publiczne pieniądze wymagają publicznej odpowiedzialności.

Polonia nie potrzebuje systemu opartego na domysłach, nieformalnych układach czy uznaniowości. Potrzebuje uczciwych zasad, równego dostępu do konkursów i pełnej jawności decyzji. Tylko wtedy wsparcie państwa będzie budowało zaufanie, a nie kolejne podziały.

Miliony przeznaczane na Polonię powinny służyć całej wspólnocie, a nie budzić pytania o brak nadzoru i przejrzystości. Jeśli państwo chce traktować Polonię poważnie, musi zacząć od pełnej odpowiedzialności za sposób wydawania publicznych pieniędzy.

👇

Więcej na linku:

https://youtu.be/J3CcMUzZjE0

Autor: Polish Sue

Źródło: https://youtu.be/J3CcMUzZjE0