O świcie 13 sierpnia 2026 roku przyszły ORP „Wicher” po raz pierwszy opuścił PGZ Stocznię Wojenną w Gdyni.
Potężny kadłub pierwszej fregaty programu „Miecznik”, osadzony na półzanurzalnej barce Boabarge 33, został wyprowadzony na Zatokę Gdańską. Tam rozpocznie się kolejny etap jego narodzin – wodowanie i dalsza budowa okrętu, który w przyszłości będzie strzegł polskiego morza.
To niezwykły moment.
Nie tylko dla współczesnej Polski i jej Marynarki Wojennej, ale także dla pamięci o pokoleniach polskich marynarzy, którzy pod biało-czerwoną banderą walczyli o wolność Polski.
Bo nazwa ORP „Wicher” nie została wybrana przypadkowo.
To powrót legendy.
Historyczny ORP „Wicher” – obrońca polskiego wybrzeża
Pierwszy ORP „Wicher” był jednym z najważniejszych okrętów przedwojennej Polskiej Marynarki Wojennej. Gdy 1 września 1939 roku Niemcy zaatakowały Polskę, „Wicher” znajdował się w Gdyni.
W przeciwieństwie do trzech innych polskich niszczycieli – ORP „Błyskawica”, ORP „Grom” i ORP „Burza” – nie otrzymał rozkazu opuszczenia Bałtyku.
Pozostał w kraju.
Jego zadaniem była obrona polskiego wybrzeża oraz współdziałanie z jednostkami minowymi i innymi okrętami Marynarki Wojennej.
1 września „Wicher” uczestniczył w działaniach przeciwko niemieckim samolotom atakującym Gdynię. Następnie wyruszył w kierunku Helu, aby wspierać realizację operacji „Rurka”, związanej z postawieniem defensywnej zagrody minowej w Zatoce Gdańskiej. Podczas działań polskie okręty były atakowane przez niemieckie lotnictwo.
Był to dopiero początek walki.
3 września 1939 roku – ostatnia bitwa
Rankiem 3 września ORP „Wicher”, wraz z ORP „Gryf” i wspierającą je baterią artylerii nadbrzeżnej im. Heliodora Laskowskiego, stoczył pojedynek z niemieckimi niszczycielami „Leberecht Maass” i „Wolfgang Zenker”.
Polskie okręty odpowiedziały ogniem.
Niemieckie jednostki zostały zmuszone do wycofania się pod osłoną zasłony dymnej. Był to jeden z najbardziej znaczących epizodów walk polskiej Marynarki Wojennej podczas kampanii wrześniowej.
Kilka godzin później sytuacja dramatycznie się zmieniła.
Niemieckie lotnictwo rozpoczęło ciężki nalot na Hel. ORP „Wicher” został trafiony bombami i zatonął w porcie. Tego samego dnia zniszczony został również ORP „Gryf”.
Ale walka załogi „Wichra” się nie skończyła.
Marynarze z zatopionego okrętu zeszli na ląd i włączyli się w obronę Helu.
Bronili polskiego wybrzeża aż do kapitulacji Rejonu Umocnionego Hel 2 października 1939 roku.
Dlatego historyczny „Wicher” nie jest jedynie nazwą okrętu.
Jest symbolem wierności banderze, służby i obrony Ojczyzny do końca.
„Wicher” i „Błyskawica” – dwie drogi polskiej Marynarki Wojennej
Historia „Wichra” jest szczególnie interesująca, gdy zestawimy ją z historią ORP „Błyskawica”.
Oba okręty należały do tej samej przedwojennej Marynarki Wojennej.
Ale we wrześniu 1939 roku ich drogi potoczyły się inaczej.
„Wicher” pozostał na Bałtyku i walczył w obronie polskiego wybrzeża.
„Błyskawica” wraz z „Gromem” i „Burzą” opuściła Bałtyk w ramach operacji „Pekin” i dotarła do Wielkiej Brytanii.
Tam polscy marynarze kontynuowali walkę u boku Royal Navy.
I właśnie ta wspólna historia – choć przebiegająca różnymi drogami – jest częścią niezwykłego dziedzictwa Polskiej Marynarki Wojennej.
„Błyskawica” – polska bandera nad Tamizą i symbolem polsko-brytyjskiego braterstwa
ORP „Błyskawica” stała się jednym z najważniejszych symboli polskiej obecności wojskowej w Wielkiej Brytanii.
Polscy marynarze walczyli wspólnie z Brytyjczykami na morzach i oceanach, uczestnicząc w eskortowaniu konwojów, działaniach przeciwko niemieckim okrętom podwodnym oraz operacjach alianckich.
Szczególne miejsce w pamięci zajmuje obrona Cowes na wyspie Wight w maju 1942 roku, kiedy ORP „Błyskawica” odegrała ważną rolę w obronie miasta podczas niemieckiego nalotu.
To właśnie ta historia jest jednym z fundamentów trwałej więzi pomiędzy Polską i Wielką Brytanią.
Dlatego Dni ORP „Błyskawica” nie są jedynie wydarzeniem poświęconym jednemu okrętowi.
To opowieść o całej generacji polskich marynarzy.
O ich odwadze.
O ich służbie.
O Polsce, której nie przestali reprezentować nawet wtedy, gdy znaleźli się tysiące kilometrów od Ojczyzny.
Nadchodzi IV edycja Dni ORP „Błyskawica”! 🇵🇱🇬🇧
Z dumą organizujemy #DaysOfORPBłyskawica – Dni ORP „Błyskawica”, wydarzenie poświęcone historii Polskiej Marynarki Wojennej, odwadze polskich marynarzy oraz trwałym więziom łączącym Polskę i Wielką Brytanię.
Już po raz czwarty chcemy zgromadzić Polonię, historyków, weteranów, rodziny oraz przyjaciół Polski, aby wspólnie przypomnieć niezwykłą historię ORP „Błyskawica” i polskich marynarzy służących podczas II wojny światowej u boku Royal Navy.
Ale w tym roku możemy spojrzeć na tę historię jeszcze szerzej.
Bo kiedy dziś w Gdyni rodzi się nowy ORP „Wicher”, pamiętamy również o jego poprzedniku.
O okręcie, który nie opuścił Polski w 1939 roku.
O marynarzach, którzy pozostali na Bałtyku.
O walce pod Helem.
O ostatniej bitwie „Wichra” i „Gryfa”.
O załodze, która po zatopieniu okrętu nadal walczyła w obronie Helu.
I o tych, którzy na innych polskich okrętach – w tym na „Błyskawicy” – kontynuowali walkę z Wielkiej Brytanii.
Więcej o „Dniach ORP BŁYSKAWICA” NA LINKU:
Powrót „Wichra”
Dzisiejszy ORP „Wicher” jest pierwszą z trzech wielozadaniowych fregat programu „Miecznik”.
W przyszłości dołączą do niego ORP „Burza” i ORP „Huragan”.
Nowe fregaty mają stać się fundamentem modernizacji polskiej Marynarki Wojennej i wzmocnić bezpieczeństwo Polski na Bałtyku.
To ogromne przedsięwzięcie polskiego przemysłu stoczniowego, realizowane w ścisłej współpracy z sojusznikami.
I jest w tym coś niezwykle symbolicznego:
po 87 latach nazwa „Wicher” ponownie pojawia się jako nazwa nowego polskiego okrętu wojennego.
Tamten „Wicher” walczył w obronie polskiego wybrzeża w 1939 roku.
Dzisiejszy „Wicher” ma być jednym z okrętów, które będą strzegły bezpieczeństwa Polski w XXI wieku.
Zmieniły się technologie.
Zmieniły się zagrożenia.
Zmieniły się okręty.
Ale pozostało to samo:
biało-czerwona bandera.
I pamięć o tych, którzy służyli pod nią przed nami.
Historia. Pamięć. Odwaga. Polsko-brytyjska przyjaźń.
Dlatego dzisiejsze wodowanie nowego ORP „Wicher” jest dla nas również momentem pamięci.
Pamięci o wszystkich polskich marynarzach.
O tych, którzy walczyli na Bałtyku.
O tych, którzy bronili Helu.
O tych, którzy na pokładach „Błyskawicy”, „Groma” i „Burzy” dotarli do Wielkiej Brytanii.
O tych, którzy walczyli u boku Royal Navy.
I o tych, którzy nigdy nie powrócili do wolnej Polski.
Niech żyje nowy ORP „Wicher”! ⚓️⚓️⚓️
Niech biało-czerwona bandera dumnie powiewa nad polskim morzem.
A my w Polsce, w Wielkiej Brytanii i wszędzie tam, gdzie żyją Polacy, będziemy nadal pielęgnować pamięć o tych, którzy tę banderę nieśli przez najtrudniejsze chwile naszej historii.
🇵🇱🇬🇧 IV edycja #DaysOfORPBłyskawica już nadchodzi!
Historia. Pamięć. Polsko-brytyjska przyjaźń.
Tekst: Polish Sue
Foto: KPRP, Wikipedia, Polish Sue.
Polish Sue 
Leave a comment